Als kind luisterde ik graag naar de verhalen, meningen en wereldverklaringen van onze buurman, die vaak een beetje schril was en een groot hart voor dieren had. De interesse in de kleine waarnemingen en tegenstrijdige gevoelens van mijn medemensen heeft me nooit verlaten, misschien juist omdat ik er niet altijd mee kon rijmen.

Als verpleegster mocht ik geïnteresseerd zijn in mensen van het werk, als moeder van vier dochters komen de verhalen gevleid vrij huis. Sinds enkele jaren werk ik aan een universiteit en probeer ik de visie van gezinnen wier leven verandert door ziekte in de onderzoeksprojecten te brengen.

Als audiobioloog mag ik me tot één persoon wenden en hen ondersteunen bij het opvragen van levensverhalen. Wat kan er beter?! En als de dood in de weg staat als een machtige muur of smeedijzeren poort met scherpe, onoverkomelijke tanden, dan hoop ik dat audioboeken als een warme wind overwaaien.